Marokko toen 1976 en nu 2018

2018 Casablanca. Je waant je soms in een roman van F. Scott Fitzgerald. Woonblokken uit de jaren dertig, met suites die werden ontworpen ter ere van bekende art-deco figuren – Fitzgerald, Colette, Coco Chanel, Jean Cocteau… Vermaard door o.a. de filmklassieker Casablanca met Humphrey Bogart en Ingrid Bergman. Casablanca is een stad met tropische daktuinen vol planten en het indringende blauw van de Marokkaanse hemel dat Henri Matisse zo inspireerde. Maar ook vol morsige flats, waar Perzische tapijten over verroeste balkons hangen. Toen de Fransen Marokko van 1912- 1946 tot protectoraat uitriepen, moest Casablanca het toppunt van koloniale beschaving worden: een kustjuweel van art deco en neo-Moorse architectuur. Marokko’s grootste stad straalt nu de melancholie van vergane glorie uit.

DSC08477-bewerkt

De eerste dag stond het bezoek gepland aan de Hassan II-moskee op een landtong in zee. De 210 meter hoge minaret is de op een na de hoogste ter wereld, en gedecoreerd met tegels in de kleuren van smaragd, saffier en toermalijn. Indrukwekkende architectuur met prachtige marmeren bogen en fonteinen.
De vier koningssteden Rabat, Meknès, Fès en Marrakech zijn schilderachtige Marokkaanse steden die ooit de residentie waren van de rijke Marokkaanse dynastie. De overdekte markten met soms nog een haast middeleeuwse uitstraling zijn levendig en kleurrijk. De steden hebben binnen hun muren moskeeën, paleizen en mausolea. In Meknès heb ik in de oude stad o.a. de Bab Mansour, de koninklijke stallen en de graanschuur gefotografeerd. Beiden zijn gebouwd in opdracht van sultan Moulay Ismail, (17e eeuw) en heerser van de Arabische Alaouïeten dynastie. Dank zij het werk van 30.000 dwangarbeiders en 150.000 elitesoldaten verrezen er in Meknès in de 55 jaar van zijn heerschappij kazernes, paleizen, indrukwekkende poorten, stadsmuren, pakhuizen en onderaardse gevangenissen. De Romeinse stad Volubilis met de Triomfboog, de Basilica, het Capitool en het mozaïek Diana en de Badende Nimfen was ook zeker weer indrukwekkend om terug te zien. De oudste Marokkaanse koningsstad Fès, met de medina Fès el Bali, (vermeld op de UNESCO werelderfgoedlijst) bestaat uit een doolhof vol kronkelige straatjes. Een weerzien ook met de Bab Boujloud en de 600 jaar oude Koranschool, de Medersa Bou Inania, de belangrijke Karaouïne moskee. (de eerste universiteit van Marokko). Wel wat aangepast maar nog steeds indrukwekkend zijn de leerlooierijen en de met kleurrijke tegelmozaïeken gedecoreerde fontein van Nejjarini. Door de cederwouden van het Midden-Atlasgebergte en via het stuwmeer van El Ouidane en de prachtige watervallen van Ouzoud, zijn we naar Beni Mellal aan de voet van het Midden-Atlasgebergte gereden. In Marrakech met haar weelderige tuinen, prachtige paleizen en talloze minaretten, hebben we o.a.de Saadische graven, het Bahia Paleis, de Koutoubia-moskee, de Majorell-tuinen en het onlangs geopende Musée Yves Saint Laurent bezocht. Kooplieden, muzikanten, sprookjes vertellers en veel bezoekers bevolken meer dan ooit het Djemaa-el-Fna plein, het hart van Marrakech. Uiteraard veel drukker dan 42 jaar geleden.

Click voor de portfolio met meer beelden: 2018 Marocco Now and Then

 

Of de uitgebreide versie: 2018 Marocco

2017 Chinese tuinen

Een oud Chinees gezegde luidt: ‘In de hemel is het paradijs, op aarde zijn Hangzhou en Suzhou’. De eeuwenoude tuinen van Suzhou, die als de mooiste van China worden beschouwd, hebben als voorbeeld gediend voor de Chinese tuin in de Hortus.

Tijdens de Ming-dynastie lieten rijke kooplieden en ambtenaren grote privétuinen aanleggen. Hier trokken ze zich terug om zich te wijden aan de natuur, schilderen en dichten. Het zijn tuinen waar je volledig weg kunt dromen.

In een westerse tuin heb je vaak direct een overzicht van de hele tuin, maar in een Chinese tuin is dat juist niet het geval. Door de Chinese tuin wandelen is als dwalen door een Chinees schilderij. De galerijen met verrassende doorkijkjes, paviljoens, kronkelende paden met wisselende gezichtspunten, een vijverpartij, een eiland en een waterval zijn bedoeld om de bezoeker te doen dromen. De gedachten worden meegevoerd door de verbeelding.

Een Chinese tuin staat bol van symboliek. Behalve planten, water, stenen en architectuur spelen geschreven teksten een belangrijke rol in de beleving van de tuin. bron: tekst Hortus Haaren.

In 2017 heb ik een fotoreis gemaakt door China en de komende tijd zal ik op onderwerp kleine portfolio’s tonen met beelden die ik geselecteerd heb.DSC01363

Click voor de beelden:  2017 Chinese Gardens

2014 Screens inside and outside

View

click for pictures: Screens  

De afgelopen tijd werd mijn oog getrokken naar scheidingen tussen binnen en buiten. Het spel van licht, vorm en architectuur levert beelden op die soms vervreemdend overkomen. Ik zie het als een uitdaging om dit gegeven verder uit te werken en hoop nog veel fraaie beelden te vangen met mijn camera.